هوالحکیم
مبنای ثروت آفرینی در اقتصاد امروز دانش و تخصص است
همانطور که کارخانه ها ، ماشین آلات و دیگر سرمایه های مادی ، بخشی از ثروت
ملل شمرده می شود ، سرمایه های انسانی نیز بخشی از این ثروت هستند. بدون شک اموری چون فن آوری ، ائتلافهای جهانی و نو آوری ، در آینده بر مزیت رقابتی اثر
می گذارند ، اما فراموش نکنیم که گردش هر یک از این امور در گرو استعداد و
قریحه انسانی است . اخیرا در جامعه علمی ما کتاب بسیار سودمندی اثر لستر تارواقتصاددان شهیر منتشر شده است. که
ملاحظات ایشان درباره ثروت آفرینی در هزاره سوم حتماً راهنما و راهگشای مسیر تفکر مدیران ، کارشناسان وصاحبنظران توسعه منابع انسانی در کشور خواهد بود.
تارو می گوید: مبنای ثروت آفرینی دراقتصاد امروز، دانش وتخصص است تارو از انقلابی خبر می دهد که نیروی حرکت خود را از مغز ها می گیرد و ارزش مغزها را بالا می برد.
جهان بیش از هر عصر به نظر دیگری میدان مسابقه اقتصادی شده و صنعت بیش از هر زمان دیگر به علم و دانش و فکر متکی شده است. منابع با ارزش و مولد ثروت این عصر به نظر تارو انسان ها هستند به شرطی که دانشمند ، متخصص، کارورز مخترع و مبتکر باشند. دانش پایه جدید ثروت است. چنین امری تاکنون سابقه نداشته است. در گذشته وقتی سرمایه داران از ثروتشان سخن می گفتند . منظور شان مالکیت بر کارخانه تجهیزات و منابع طبیعی بود . در آینده ، البته آینده ای که از هم اکنون اتفاق افتاده است و ما در آن زندگی می کنیم ، وقتی که سرمایه داری از دارایی و ثروت خود سخن بگوید قطعاً سخن او بر میزان دستیابی به دانش خواهد بود (گودرزی، 1382، ص 76 )
زیرا اختلاف بین بهروری کارگر یدی و بهروری کارگر علمی ، در هیچ زمینه ای به بزرگی اختلاف آنها در اقتصادیاتشان نیست. تئوری اقتصادی و اغلب روشهای عملی در فعالیتهای تجاری ، به کارگر یدی به چشم .«هزینه» می نگرد. در حالی که اگر کارگر علمی بخواهد پربار و بهره ور باشد، باید به عنوان « دارایی سرمایه ای » در نظر گرفته شود (دراکر، 1378، ص 182)
از آن جایی که در هزاره سوم ، دانش جوهره مزیت رقابتی است ، سازمان ها ناگزیر از تامین فرصتهای یادگیری مادام العمر برای کارکنان خود هستند و در نتیجه بسیاری از شرکتهای پیشرو و سازمانهای خصوصی مسئولیتی بیش از همیشه برای آموزش کارکنان و یادگیری مادام العمر بر عهده گرفته اند.(گودرزی، 1382، ص 76)
بهره وری علمی و نیروهای تخصصی تنها و تنها عامل رقابت انگیز در اقتصاد جهانی نخواهد بود بلکه به احتمال زیاد یک عامل تعیین کننده در اکثر صنایع کشورهای پیشرفته محصوب می گردد( دروکر، 1380، ص10 )
عصری که ما در آن زندگی می کنیم عصر ظهور کسب و کار مبتنی بر دانش است . دو دهه آینده شرکتها به مشتریان به عنوان یاد گیرندگان و به خود به عنوان آموزش دهند ه گان نگاه خواهند کرد .
آنها تجربه یادگیری را به منظور کسب سود توسعه خواهند داد. می شود به ویژه در رشته های فنی نیمی از آنچه که دانشجویان در سال ابتدایی ورود به دانشگاه فراگرفته اند ، هنگام فراغت از تحصیل دیگر متروک و غیر معتبر است. برای آن که شرکتها قدرت رقابت خود را تداوم بخشند و برای آنکه کارکنان قابلیت استخدام خود را حفظ کنند ناگذیر از استمرار یادگیری هستند .
در هزاره سوم شش ویژگی را باید برای کسب و کارهای مبتنی بر دانش در نظر گرفت:
1- هر چه محصولات مبتنی بر دانش بیشتر مورد استفاده قرار گیرد هوشمند تر می شود
2- هر چه شما از محصولات مبتنی بر دانش بیشتر مورد استفاده قرار گیرد هوشمند تر می شود.
3- محصولات و خدمات مبتنی بر دانش خود را بر تغییرات محیط وفق می دهند.
4- کسب و کار های مبتنی بر دانش ، امکان اقدام بلادرنگ را برای مشتریان میسر می سازد.
5- کسب و کار های مبتنی بر دانش می توانند محصولات خود را سفارشی سازند.
محصولات و خدمات مبتنی بر دانش چرخه عمر نسبتاً کوتاهی دارند.
بنا براین هر سازمانی که مشتاق بسط کمال و تنوع ظرفیت های انسانی باشد باید به کانونی برای یادگیری و آموزش خلاق تبدیل شود.
ما چنان کانون هایی برای یادگیری و یاد دادن فراهم کنیم که یادگیران بتوانند در جهت پیوستگی و پیچیدگی حرکت کنند. ما باید در یادگیری ، فرهنگی را ترویج کنیم که زمینه ساز خطر پذیری ، نوآوری، آزمایش گری و چالش باشد و جهت یادگیری را تغییر داده و شخصی کند، ما باید برای همه یاد گیرند گان در همه سنین متناسب با توان ، وقت وشوق آنها کانون فراهم کنیم و زبان ما در آموزش باید شاداب و آفریننده باشد ( گودرزی ، 1382، ص 76 )
منابع
1- دروکر، پیتر فردیناند ، (1378) ، چالشهای مدیریت در سده 21 ، ترجمه محمود طلوع ، تهران ، ناشر : خدمات فرهنگی رسا
2- دروکر ،پیتر فردیناند ، (1380)، حرفه مدیریت ، ترجمه مهندس سید مصطفی میر اسلامی ، تهران ، نشر انیستیتو ایز ایران
3- گودرزی ، علی محمد ، ( 1382) ، مبنای ثروت آفرینی در اقتصاد امروز دانش و تخصص است ، مجله پیام مذیریت موفق ، شماره 25